Steffen, 27 december 2007
Nederland , Emmeloord

Een punt met een vette komma!

Het is bijna acht maanden geleden sinds mijn laatste bericht op dit medium verscheen. Half augustus ben ik weer begonnen op mijn werk en was mijn jaar verlof echt ten einde. Regelmatig kijk ik terug en beleef in gedachten weer de momenten van toen mijn avontuur begon en meer. Nog even een stukje terug.

AANKOMST
Op 5 mei lande ik dus weer op Hollandse bodem en werd verrast door een twintigtal familieleden en vrienden. Harry had mij zelfs opgewacht bij de slurf, hij kwam namelijk zelf uit Canada twee uur ervoor. Ik had een Afrikaans bloesje aangetrokken omdat ik wel wat verwacht had maar dit niet. Het zien van het Hollandse landschap was een van de bewijzen dat ik weer terug was, een beetje gek. Thuis gekomen zag mijn huis er vertrouwd uit en is het een gekke ervaring om na zo’n tijd weer in je eigen huis rond te lopen.

FEEST 19 MEI
De twee weken die volgden was ik in voorbereiding op het feest van 19 mei, terugkomparty en verjaardag tegelijk. Dit bood de gelegenheid om in één avond weer velen te ontmoeten. Via een diapresentatie heb ik laten zien wat ik zoal beleefd had en toonde op deze avond het een en ander aan Afrikaanse kunst. Het was erg gezellig en Beatrix zou waarschijnlijk gezegd hebben: “Het was hartverwarmend”. Dat het een latertje werd lijkt me duidelijk. De foto’s spreken voor zich lijkt me.

EN TOEN
Al op mijn feestje maakte ik duidelijk dat “het terugkomen” niet zo eenvoudig ging. Fysiek was ik wel terug maar mijn hoofd zat en zit nog vaak in Zimbabwe. De eerste twee weken realiseerde ik me dat niet zo sterk maar op de dag van het feest had ik het gevoel dat er een punt achter mijn reis stond, dat het voorbij was! Ook de weken na het feest had ik duidelijk heimweegevoelens, ik weet niet hoe ik het anders moet noemen. Ik was er al op gewezen door enkele mensen met gelijke ervaring. Het lastige in dit geheel was toch wel dat je moeilijk een klankbord vindt in je nabije omgeving, zij zijn er immers niet geweest en weten niet hoe het voelt. Toch moet ik zeggen dat ik bij mijn familie en nabije vrienden altijd terecht kon, en kan!
De schilderijen van Itai en Nhlanhla, mijn kunstvrienden, kwamen de dinsdag na het feest en heb ze vervolgens gespannen. Een aantal “Nhlanhla’s” zijn inmiddels verkocht en ook “Stanley’s”. Ook twee “Itai’s” vonden hun weg. Inmiddels ben ik in contact gekomen met Gert Boer van “Klein Afrika” die een beeldentuin en galerie aan de Uiterdijkenweg bij Marknesse heeft, site: http://www.kleinafrika.nl
Via dit contact zijn er misschien mogelijkheden om de schilderkunst verder onder de aandacht te brengen. Ook hier liggen interesses en kansen om weer wat te doen voor de mensen daar.
Nog steeds probeer ik de actuele situatie in Zimbabwe te volgen en doe dit via internet en regelmatig bellen met Zim, voornamelijk met Itai. In Zim gaat het steeds slechter. De snelheid daarvan is gelijk aan die van de snelheid waarmee de inflatie stijgt, en die is nu een dikke ?000%!! Ik doe al geen moeite meer om me dat voor te stellen, maar voor de mensen daar een regelrechte ramp. En dan bedoel ik vooral de gewone Zimbabwaan die in Zim-geld de kost moeten verdienen.
Contact met Lusulu High School is praktisch onmogelijk. Hoe het daar gaat met de mensen is moeilijk te peilen. Ik denk alleen dat de door mij en Alick aangelegde nieuwe aansluiting op het stroomnet, nog steeds niet aangesloten is. Het energiebedrijf heeft geen brandstof om deze 200km af te leggen en het vervolgens aan te sluiten. Verder weet ik dat op het platteland makkelijker te overleven is dan in de stad. Je kan er je eten verbouwen en wat kippen en geiten houden, maar ook hier is het leven zwaar en het verergert steeds meer. Alles bij elkaar houdt het me nog steeds behoorlijk bezig en was er onrustig van. Het besluit om in december weer naar Zim toe te gaan, haalde de onrust grotendeels weg.

WEER NAAR ZIM
De kerstvakantie is begonnen en de kerst voorbij. Het was nog even druk met wat klussen en optredens van Newland, maar de kerst heb ik gezellig gevierd met Sjoerdje, Anita en Lysanne. Vandaag (27-12-07) is het zover: “Ik ga weer naar ZIMBABWE!!” Velen van jullie weten het al, de ticket is immers in augustus al geboekt. De koffers staan klaar gevuld met spullen voor naar Lusulu. Er moest nog het een en ander van diverse mensen mee, o.a. van het Friesland College uit Leeuwarden. Deze school doet een enorm project ten bate van Lusulu High School. Informatie hierover vind je op: http://www.leeuwardenvoorlusulu.nl !
Ik hoop jullie, zodra ik weer terug ben, te kunnen vertellen over van mijn ervaringen en bevindingen in Zim en bovenal Lusulu. De planning is: eerst een paar dagen Bulawayo, dan door naar Victoria Falls waar ik weer bij Marleen Post zal verblijven. Rond 7 januari zal ik richting Lusulu gaan. De hele reis gaat mijn zwarte broer Itai mee zodat ik niet alleen zal reizen.
Het reizen en mijn verblijf in Zimbabwe is met name door John voorbereidt en ik ben hem hier enorm dankbaar voor. John, BEDANKT!
Op 13 januari hoop ik weer terug te zijn en voor nu, dit bericht nog even op het weblog en dan het bed in. Bij mijn vertrek zei ik: “Goodbye, till next time!” niet wetend dat ik al zo snel een poging doe om dit te realiseren. Een punt met een vette komma dus!!

Verder wil ik iedereen bedanken die mij een kerstkaartje gestuurd heeft. Zelf wens ik langs deze weg iedereen nog gezellige dagen en voor het nieuwe jaar, veel geluk en gezondheid toe!!

Tot horens, Steffen.

Met HalloBuitenland.nl kun je Steffen in Zuid-Afrika echt goedkoop bellen!